Διαλύεσαι..

November 10, 2012

Έχει πιάσει να βρέχει νωρίς απ’το πρωί,
όλ’ανάποδα μου πάνε απ’την αρχή.
Στο τηλέφωνο με πήρες, κάτι να μου πεις
κι η φωνή σου είναι τόσο σκοτεινή.
Διαλύεσαι…
Θα περάσει όπως πάντα, τίποτα δεν κρατά,
το’ζησα ξανά και πιο ξανά.
Το ρολόι στον τοίχο δείχνει εννιά παρά,
έχω αργήσει να φύγω για τη δουλειά.
Διαλύεσαι…
Έχει πάρει μια ψύχρα, έρχεται καταιγίδα,
στο κερί σβήνει η φλόγα και συ μου διαλύεσαι.
Σ’ένα ποτήρι με ρούμι, …διαλύεσαι…
Σ’ένα δωμάτιο με στάχτες, …διαλύεσαι…
Σε γκρεμισμένα παλάτια, …διαλύεσαι…
Σε μια εικόνα σου άδεια,…διαλύεσαι…
Σε σφραγισμένα δωμάτια, … διαλύεσαι…
Σε μια οθόνη γαλάζια, … διαλύεσαι…
Σ’ένα καράβι με ρούμι, …διαλύεσαι…
Σε μια εικόνα σου άδεια…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: