Τωρά να δούμεν..

December 28, 2012

«Εβρέθηκα στο Λονδίνο μετά την εισβολή με 10 λίρες μες την πούγκα. Επίεννα να βρώ τον ανιψιό μου που ταν να με φιλοξέναν πέρκει μον βρώ καμιά δουλιά να ζήσω. Μπαίνω μες το taxi τζαι λαλώ του με τα λλία αγγλικά πούξερα να με πάρει στη Τραφάλκα σκουέαρ. Οσπου να πάμεν το δείν μου ηταν καρφωμένον πας την τταριφαν. Με το που φτάσαμεν εδειχνεν £8.00, πάω να του τα δώκω τζαι πατεί την τταρίφαν πάει £9.50 λαλεί μου γιατί εν ειπεραστικόν.. δειώ του τα ούλα κατεβάζω τες τσάντες μου τζαι αρκέφκω να γυρέφκω το σπίτι του ανιψιού μου. Επέψαν με οι γονιοί του, εδώκαν μου την διεύθυνση του τζαι ειπαν μου να παώ να τον βρώ να με βοηθήσει. Βρίσκω το σπίτι φακκώ την πόρτα τζαι αννίει μου η σπιτονοικοτζειρά. Λείπει λαλεί μου επείεν Ελλάδα στην φίλη του τζαι εν ειξέρει πότε εννάρτει.. Αμάναμου λαλώ με μιαν τσάντα μες το σχέριν κατάκωπος εν είξερα που ννα με φκάλει η νύκτα, με ποιόν να συνεννοηθώ που εννα τζειμηθώ, αμπάκιρος… αρκεψα τζαι γύριζα..
Θωρώ έναν εστιατόριον κυπριακόν μπαίνω μέσα τζαι λαλώ του την ιστορίαν μου. Δεν έχω που να τζοιμηθώ πώψε ειρτα να βρώ τον ανιψιόν μου μα λείπει κτλπ. Ε λαλεί μου έχω έναν τόπο δαμε να μείνεις πόψε τζαι θωρούμεν. Τωρά τζεινος εν εκατομμυριούχος εκαμεν δουλιές μεγάλες μες την Αγγλία.. ωπου τζαι να ναι ναν καλά εβοήθησεν με.. τελικά είβρεν μου μιαν δουλειά μες το εστιατόριο να δουλέφκω το σαββατοκυρίακον τζαι σιγά σιγά είβρα τζαι ναν μιτσίν τόπον τζαι νοικίασα.. ύστερα άλλαξα δουλειά. Έκαμνα τα λογιστικά κάποιου γραφείου τζαι επιερώνουμουν καλά. Οι πως εγιώ ήξερα που τέθκια, εγώ εν κλασσικόν που ετέλιωσα, αμα έμαθα εμπόρουν διαφορετικα?
Ποτζεί ποδά είβραμεν τα πόθκια μας τζαι εζήσαμεν.. τωρά να δούμεν τι εννα κάμουμεν»
Κύριος Ανδρέας –Γραμμικό πάρκο 26/12/12

December 18, 2012

What I would like to show you, and will try to show you, is how the emergence of the state as a fundamental political issue can in fact be situated within a more general history of governmentality, or, if you like, in the field of practices of power. I am well aware that there are those who say that in talking about power all we do is develop an internal and circular ontology of power, but I say: Is it not precisely those who talk of the state, of its history, development, and claims, who elaborate on an entity through history and who develop the ontology of this thing that would be the state? What if the state were nothing more than a way of governing? What if the state were nothing more than a type of governmentality?
Foucault
Security, Territory, Population (pp. 247–48)

Αγορεύσεις:

December 13, 2012

Εχτές είσχεν συγκέντρωση των αγροτοπαραγωγών σχετικά με το θέμα της μετακίνησης της αγοράς που το πάρκινκ του « ΌΧι» στο πάρκινκ του κολοκάσι. Το θέμαν επροέκυψεν αφού ο ιδιοκτήτης του νεοσύστατου κέντρου δεξιώσεων « Ρογιάλ» αιτήθηκεν στον δήμο την μετακίνηση της αγοράς για τους δικούς του «προσωπικά επιχειρηματικούς» λόγους. Το αίτημα του φυσικά τζαι ικανοποιήθηκε που το δημοτικό συμβούλιο τζαι τον tedy boy Γιωρκάτζην. Πως εννα εγινετουν να κακοφανήσει τους μεγαλοϊδιοκτήτες της περιοχής. Η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων τζαι η απογκετοποίηση της εντως των τυχών πόλης ετεθήκαν ψηλά στις προτεραιότητες της προεκλογικής του ατζέντας επομένως τζαι που τούντην άποψη καλυμμένος. Συνεχίζει απρόσκοπτα τζαι πάντα διακριτικά το ασύδωτον έργον του της δημαρχίας. Για έναν εκτενές ψυχογράφημα της φιγούρας Γιωρκάτζη θέλω να ασχοληθώ σε μιαν φάσην. Η ευγένεια τζαι η διακριτικότητα χαρακτήρα του προβάρουν πολλά προκλητικά για να μείνίσκουν ασχολίαστες. Πότε ρεμβάζοντας πότε χασομερώντας στις παρυφές της εντός των τυχών πόλης περνά που δίπλα σου σχεδόν απαρατήρητος. Προσπαθεί τζαι τούτος να είναι αυτό που θέλει να είναι. Ένας απλός πολίτης και όχι πολιτικός με την κλασσικήν έννοιαν του όρου όπως ταρέσκει να λαλεί…
Στην συγκέντρωση που εγίνικεν στο πάρκινκ του « Όχι» πίσω που το περίπτερον εσυναχτίκαν κατά τες 1:30 περί των 30 παραγωγών που στήννουν τετάρτην τζαι Σάββατο. Ένας πουτζείνους ανάλαβεν το δύσκολον έργο του συντονιστή τζαι μέσω φασαρίας τζαι κουβεντών εκατάφερεν να καταγράψει τα ονόματα των παρευρισκομένων. Σκοπός όπως είπασειν να εκλέξουν μιαν επιτροπή που εφτά άτομα ένας εκ των οποίων εννάταν τζαι ο κύριος τους εκπρόσωπος που ννα εβρέθετουν με τον δήμαρχον. Κύριον τους αίτημα να μεν μετακινηθούν εις του κολοκάσι γιατί ο χώρος εννεν βολικός. Εν τους χωρεί ούλλους για να παρκάρουν τζαι να ξεφορτώνουν, το πάρκινκ τζαμέ χρησιμοποιείται τζαι που εταιρίες λεωφορείων τζαι διάφορα άλλα. Παραπάνω τζείνον που τους ενοχλεί εν οι συνοπτικές διαδικασίες που ακολουθηθήκαν που το δημαρχείο για να παρθεί μια απόφαση που αφορά τζείνους χωρίς κάν τζείνοι να ρωτηθούν. Εν τω γεγονός ότι οι παραγωγοί ενιώσαν για άλλη μιαν φοράν υποχείριον των κυβερνώντων που βουρούν να ικανοποιήσουν τα μεγάλα συμφέροντα. Προσβάλλουνται τζαι θυμώνουν άμαν εν τους διούν σημασία, αμαν παίζεται έναν παιχνίδιν πίσω που την ράσχην τους τζαι αφορά το μέλλον τους άμεσα. Πολλά απλά.
Πριν 2 χρόνια το σκηνικόν πάνω κάτω το ίδιον. Η αγορά του Σαββάτου με τα οπωρικά μπροστά που το κτίριο της δημοτικής αγοράς που ελειτουργαν για πόσα χρόνια εδιάκοπσεν την λειτουργία της γιατί ο ιδιοκτήτης του ανεγερθέντος μεγαλοεκτρώματος «Στοά» αποφάνθηκεν ότι η αγορά βρομά τζαι προκαλεί φασαρία. Χαλά του την δουλειά που λαλούμεν επομένως το δημαρχείο στις υπηρεσίες του έπραξεν ανάλογα. Αποεδαφικοποίησεν τους αγρότες για να διέρχονται τα ψηλά καπέλλα απαλλαγμένα από τις οιεσδήποτε δισοσμοίες. Άμπα τζαι πατήσει το μοστράτον το τακκούνουιν καμιάν τομάτα τζαι λερώσει.. φυσικά τότε εν ηταν ο Γιωρκάτζης δήμαρχος. Έτσι για μεν το αδικούμεν τον μιτσίν.
Οι παραγωγοί της αγοράς εννεν μπαλάκι του ping-pong στα σχέρκα κανενού γι’αυτόν ας το ειξανασκεφτούν οι κάθε παράγοντες πρίν κάμουν της κκελλές τζαι της πούγκας τους. Οι συγκρούσεις πόξω που την βουλή που απεργούντες εργαζόμενους έν καθημερινόν φαινόμενον. Τζαι οι αγρότες παραγωγοί εδώ που τα λέμεν εν έχουν τζαι πολλά να χάσουν…

Ανθώπινον: την ώρα της συγκέντρωσης τζαι ενώ εκαταγράφαν τα ονόματα κλώθει της κούρβας του περιπτέρου μια μορφή κάπου στα 50. Ψηλός, γεροδεμένος με άσπρα μαλλιά. Σίουρον τζαι βαρύ βήμα, το βλέμμαν του σπαθίν. Οι συγκεντρωμένοι εδιακόψαν κάθε συνεννόησην περι του ζητήματος τζαι βουρούσαν να του κοντέψουν. Ηταν ο Βαγγέλης που έλειπεν πολλίν τζαιρόν αμμά είρτεν πίσω γερός. Ε Βαγγέλη που εισαι ρε, είσχεν που εν εμιλουσαν τζαι εθωρούσαν τον συγκινημένοι. Ηταν δυνατή στιγμή. Εν εμίλαν μόνον εθώρεν τζαι προχώραν. Αγκάλιασεν τον κάποιος σε μια στιγμη τζαι αγκάλιασεν τον πίσω σφυκτά. –εσού είσαι ο άθρωπος τους- λαλεί του τζαι επαναλαμβάνει το. Προχωρά προς το περίπτερον τζαι αγκαλιάζει τον άλλος που ρτεν τζειντιν ώραν. Είδεν τον μες τα μμάτθκια τζαι είπε του πάλε-εσού είσαι ο άθρωπος τους-.
Η κουβέντα εσυνεχίστηκεν. Ο Βαγγέλης εφκείκεν που το περίπτερον επείεν εις τον τόπο απέναντι που τους συγκεντρωμένους τζαιπιαεν δουλειά. Όπως περίπου κάθε Τετάρτη.. Ανθρώπινον πολύ ανθρώπινον…

Aneipwtos

“…[1]Αφού με δίδαξε η πείρα οτι όσα συμβαίνουν στην κοινή ζωή είναι μάταια και μηδαμινά, και βλέποντας οτι όλα όσα φοβόμουν ή γίνονταν αφορμή να δοκιμάζω φόβο δεν είχαν καθεαυτά τίποτε κακό ούτε καλό παρά μόνο στον βαθμό που με αναστάτωναν αποφάσισα τελικά να αναζητήσω μήπως υπήρχε κάποιο πραγματικό και κοινωνήσιμο αγαθό που μόνο αυτό να ήταν η αιτία που να επηρέαζε την σκέψη, αποκλείοντας όλα τα υπόλοιπα΄ ή ακριβέστερα ακόμη, κάποιο πράγμα που η ανακάλυψη και η απόκτηση του θα μου πρόσφεραν για πάντα την ικανοποίηση μιας υπέρτατης και αδιάκοπης χαράς. [2] Λέω οτι τελικά  αποφάσισα: πράγματι, στην πρώτη ματιά φαινόταν απερισκεψία να απαρνηθώ κάτι σίγουρο για ένα πράγμα αβέβαιο ακόμη. Έβλεπα, φυσικά, ποία πλεονεκτήματα εξασφαλίζουν οι τιμές και τα πλούτη και οτι ήμουν αναγκασμένος να αποφεύγω να τα αναζητώ αν ήθελα να καταπιαστώ σοβαρά μ’αυτή την καινούργια και διαφορετική αναζήτηση. Κι άν τυχόν η ύψηστη ευτυχία βρισκόταν στις τιμές και τα πλούτη, αναγνώριζα με καθαρότητα οτι έπρεπε να τα στερηθώ. Εάν απεναντίας αυτό δεν ίσχυε και εγώ μονάχα μαζί τους καταγινόμουν, και πάλι τότε δεν θα είχα στερηθεί την ύψιστη ευτυχία. [3]Έτσι λοιπόν, στριφογυρίζοντας στην σκέψη μου αυτό το ερώτημα, γύρεαυα να ξεκαθαρίσω αν τυχόν αυτή η νέα στάση ζωής ηταν εφικτή, ή τουλάχιστον, αν μπορούσα να βεβαιωθώ οτι ηταν εφικτή ή, χωρίς να άλλαζα την τάξη και τον κοινό τρόπο ζωής μου. Το δοκίμασα αυτό πολλές φορές, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Όντως, όσα συμβαίνουν συνήθως στην ζωή και ο,τι εκτιμούν οι ανθρώποι ως το υπέρτατο αγαθό, οπως μπορούμε να συμπεράνουμε απο τις πράξεις τους, συνοψίζονται στα εξής τρία: πλούτη, δόξα και ηδονή. Αυτά διασπούν τόσο πολύ το πνεύμα ώστε δεν μένει θέσηγια την παραμικρή σκέψη κάποιου άλλου αγαθού. [4] Πράγματι όσον αφορά την ηδονή, σταματάει τόσο πολύ την σκέψη, σαν να βασιζόταν με σιγουριά σε κάποιο άλλο αγαθό, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται πάρα πολύ να σκεφτεί κάτι άλλο. Αλλά μετά την απόλαυση της ηδονής, αυτό που επακολουθεί είναι η μεγαλύτερη θλίψη, η οποία ακόμη και αν δεν παραλύει το πνεύμα το αφήνει συγχυσμένο και νωθρό. Με το κυνήγι της δόξας και του πλούτου δεν διασπάται λιγότερο το πνεύμα, κυρίως οταν το καθένα επιζητείται ως αυτοσκοπός, παίρνοντας έτσι την θέση του υπέρτατου αγαθού…”

Μπαρούχ Σπινόζα