Τιμή στον Killah P

September 19, 2013

 

[youtube.com/watch?v=va9dAdpwJZU]

Εκτός ελέγχου:

Εκτός ελέγχου, μοιάζει με παράσταση που αρχίζει
ο σκύλος.. λύσσαξε και άρχισε να βρίζει
το ποτήρι όντως έχει ήδη ξεχυλήσει
απ’ την τόση αδιαφορία που μας έχει πλημμυρίσει
συνεχώς ο μικρός Αλέξης μου θυμίζει
πώς, η ελευθερία του λόγου ακριβά κοστίζει
πάνε τα χρόνια που με λέγανε φατσούλα
τώρα έχω και ταμπέλα τρομοκράτης με κουκούλα
πάλι..το μυαλό μου παρανοεί
πώς αφήσαμε τη παρακμή
τόσο να εξαπλωθεί
όλο μας το είναι ένα πάντα και μια ζέρκοβα
γαμώτη μου γι’ αυτό έφυγε ο Juliani ρε στη Γένοβα
κάτω απ’ το αγέρωχο βλέμμα του αετού
με φυλάνε κάθε μέρα απ’ το μάτι του κακού
είμαι εδώ τέως σύμμαχος με υπερδύναμη
να παν να γαμηθείτε ρε.. είσαστε τύραννοι.

Έχω ένα βάρος στη συνείδησή μου
δεν είναι τα παιδιά αυτά που μεγάλωσαν μαζί μου
κάτι δε πήγε καλά κάτι μας πήγε στραβά
μ’ ολόκληρή τη γενιά του 79
τι έχεις πάθει πες μου πραγματικά
ειλικρινά που οδηγούν όλα αυτά τα σκατά
με ρωτάς αν όλο αυτό το πράγμα έχει ουσία
ρώτα, το μπάτσο που τον φάγανε μια νύχτα κρύα
αστεία αστεία, όλη η ζωή μας έχει αλλάξει
με ένα δάνειο, ένα pc και ένα πολυτελές αμάξι
και πλέον δε χρειάζεται να βγω να κυνηγήσω
αφού το facebook μου δίνει όποια γκόμενα ζητήσω
και μη τολμήσω να τ’ αμφισβητήσω γιατί
μ’ απειλεί με του λογαριασμού τη διαγραφή
πω πω ντροπή, τι θα πω τώρα στο status
έπαψα να είμαι απ’ τους τύπους τους γαμάτους.

Ανακεφαλαιώνοντας στη τρίτη πράξη
δε νομίζεις πως τα λόγια τελείωσαν ώρα για δράση
άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα λίγο γύρω σου
και πες μου πως σου φαίνονται να είναι όλα εντάξει;
η πορνογραφία έχει για χρόνια χορηγία
μέσα από θεσμούς που τους βαφτίσαν καλλιστεία
αηδία με πιάνει με την τόση αδιαφορία
πως σου φαίνεται που μπήκανε τα όπλα στα σχολεία
το κλήμα έχει αρχίσει γύρω και στραβώνει
και εσύ περιμένεις να στο πει μια πόρνη που τελειώνει;
αφήσαμε να καούν τα δάση έτσι για πλάκα
και εμείς επικεντρωθήκαμε στο δέντρο του μαλάκα
πλάκα θα ‘χει τώρα μάγκα να γκρινιάξεις
αφού δεν έκανες ποτέ κάτι για να τ’ αλλάξεις
σφίξε και άλλο το ζωνάρι στη λιτότητα                                                                                          και πες μια καλημέρα στη νέα σου ταυτότητα.

Killah P

Η απόσταση μεταξύ δύο τόπων  που βρίσκονται στην ίδια στεριά εν πολλά σχετική μπροστά στα  πολιτικά και κοινωνικά χάσματα που δημιουργεί στους ανθρώπους  η ιστορική εμπειρία. Τούτη η τελευταία εν ικανή να δημιουργεί αποστάσεις χιλιομέτρων μεταξύ τους έτσι που να τους έσχει γεωγραφικά κοντά μα τζαι την ίδιαν ώρα  υποσεινηδήτως  μακριά. Η ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία εν η επίσημη φωνή της κυριαρχίας σε ομοφωνία με τα εθνικά πιστεύω. Πρόκειται για την ιστορία των απο πάνω που υπερασπίζονται το έθνος έναντι των άλλων εθνών, που διακριτικά υπονομεύουν το βίωμα των από κάτω κάμνοντας το να φαντάζει μυθολόγημα θερινής νυκτός. Τι δύναμην έσχει πράγματι τούτος ο Λόγος να μετατοπίζει τις αποστάσεις αναλόγως  εθνικών συμφερόντων.. η οπτασία όμως σύντομα φανερώνεται με το που αρχίζουν οι ανθρώποι τζαι μιλούν για τα καθημερινά τους, για τα του  οίκου τους τζαι τις σχέσεις τους με τους άλλους τζαι με τα άλλα. Τότες οι αποστάσεις σμικρύνονται… Εν οι ιστορίες που ανατρέπονται…

Βλέποντας την Κύπρο στο χάρτη εν γεμάτη ακρωτήρκα. Στον αγγλόφωνο χάρτη αναγράφονται ως ‘Cape’ οπως λέμε ‘Cape Gkreko’,Cape Pyla’, ‘Cape Akamas’ έτσι τζαι ‘Cape Kormakitis’. Ηθέλαμε να πάμε σε κάποιου είδους ακρωτήρι που την άλλη μερκά τζαι έτσι ο κύβος ερύφθην. Πάμε Κορματζίτη. Ξεκινούμε λοιπόν σαββάτον πρωί προς τον προορισμό. Η πιο βολική δίοδος για να περάσουμε στην άλλη πλευρά ηταν το οδόφραγμα του αστρομερίτη. Περνούμεν λοιπόν το οδόφραγμα με διαγωγή κοσμιοτάτη τζαι κατευθυνούμαστε προς Μόρφου. Ωσπου να δείς τζαι να πείς εβρεθήκαμεν να πίννουμεν αϊράνι τζαι καφέ σε μια γειτονιά της Μόρφου απέναντι που τα γραφεία του δημοκρατικού κόμματος. Ο καφετζής μιλώντας άπταιστα αγγλικά εξήγησεν μας τον δρόμο 2-3 φορές κατ’ακολουθίαν μέχρι να το εμπεδώσουμεν. Οι  νταπέλες εκαθιστούσαν το έργον μας δύσκολο καθότι οι τοπωνυμίες ηταν γραμμένες στα τούρτσικα. Δίπλα μας τρείς γέροι φιλικοί οι οποίοι εμιλούσαν λλία ελληνοκυπριακά εκόφκαν μας καμιά κουβέντα. Οι πορτοκαλιές οι πολλές για τις οποίες η Μόρφου εν γνωστή εξεράναν λαλεί ο ένας ο γέρος ένεν όπως παλιά.. Τωρά μαθαίνω ότι  λόγω της υπεράντλησης υδάτων για χάρην του ποτίσματος το νερόν αλμύρησεν με αποτέλεσμα να μεν ευδοκιμούν πλέον πορτοκαλιές που κάμνουν πορτοκάλια.Παλιές καλές εποχές που οι πορτοκαλεώνες εκαθιστούσαν τους μορφίτες εύπορους τζαι  οι ευχές προς τους ομορφονιούς ακούαν στο ‘γυναίκα που την Μόρφου τζαι αυτοκίνητο ford’…

Αναχωρούμεν λοιπόν προς Κορματζίτη διασχίζοντας τις τραχείες βουνοπλαγιές του πενταδακτύλου. Ο πενταδάκτυλος εν άγριον βουνό με ανεβοκατεβάσματα απότομα τζαι  μούττες που εν αδιανόητον να πλησιάσεις, εκτός  φυσικά τζαι αν η ορειβασία εν το χόμπι σου. Ενώ εν πολλά κοντά τζαι οϊ τόσο ψηλά εντούτοις εν αδύνατον να φανταστείς ότι μπορείς να βρεθείς πράγματι σε τζείντα σημεία. Εν σαν πύργοι που εν αδύνατον να κατακτηθούν , σαν κορυφές που αρνούνται να παραδοθούν στις διαθέσεις των ανθρώπων τζαι της ιστορίας τους. Είδαν τζαι εμάθαν πολλά, στέκουν ακόμα αμίλητοι προκαλώντας δέος στους παντός είδους κτητικούς που πιστεύκουν ότι η γη έσχει κοτσάνια τζαι ανήκει τους… Συνέχεια έρκουνται μου flash back τα τετράδια του σχολείου με την φωτογραφία του πενταδακτύλου τζαι το δεν ξεχνώ που κάτω.  Δημιουργούνται παρεμβολές τζαι χάσματα που εν με αφήνουν να απολαύσω το τοπίο.  Ενώ το τοπίο γυρώ μου εν πράσινο, υποσυνείδητα σκέφτουμε γκρίζα όπως την ξεβαμμένη φωτογραφία των τετραδίων του δημοτικού. Τζιαμέ ο πενταδάκτυλος εν σαν τερατούργημα, σκοτεινός τζαι αφιλόξενος. Τωρά δαμέ εν πράσινος τζαι ζωντανός, άγρια όμορφος τζαι πεδίον προς εξερεύνηση. 

Με το που μπαίνουμεν του Κορματζίτη σταματούμεν για να ρωτήσουμε πως πάμε στην θάλασσα. Ρωτούμεν έναν άνθρωπον μιλώντας την αγγλικήν για το που να πορευτούμε. Εν του άρεσεν τζαι η φάτσα του εβούρκωσεν. Απαντά μας πίσω στα ελληνοκυπριακά τζαι εξηγά μας. Προχωρούμεν τζαι σταματούμεν στον καφενέ για να εφοδιαστούμεν πράματα. Μπαίνω στο καφενείο τζαι μιλώντας την αγγλικήν ζητώ πάγο τζαι μπύρες. Η γιαγιά εν εκατάλαβε τι της είπα τζαι εσίντυσχεν μου πίσω στα ελληνοκυπριακά. Τότες συνειδητοποίησα ότι βρισκόμαστεν σε ελληνόκυπριακό μαρωνήτικο χωρκό τζαι πως ότι θέλεις πρέπει να το εξηγείς στα ελληνοκυπριακά.. Για πάγον επαρέπεμψεν μας σε ένα σπίτι πλησίον του καφενέ όπου μετά από πολλύν ώρα προσμονής επαραλάβαμεν μια σακκούλα πάγο σε τιμή χρυσού. Μπύρες efes πουλάτε λαλώ στον καφενέ? Οϊ μαναμου απαντά η γιαγιά μόνον Carlsberg. Αν θέλεις efes πήενναι στην ταβέρνα δαμέ πουκάτω. Εγώ έχω μόνον Carlsberg. Είπεν το σαν ννα ηταν η τελευταία της κουβέντα.. Εκατηφόρισα προς την ταβέρνα μπαίνω μέσα τζαι θωρώ πας τον τοίχο φωτογραφίες του Κεμάλ με επίχρυσες κορνίζες τζαι αγιάσματα. Δίπλα φωτογραφίες αγίων, μάλλον μαρωνήτικης προέλευσης, να με καρφώνουν, ενώ κάτω του τοίχου δεξιά εσχηματίζετουν καμάρα που από την μέσα της μεριά εδιέκρινες τους μάειρες τζαι τις μαείρισσες να κόφκουν κρέας. Πλησιάζει με ο υπέυθυνος της ταβέρνας, ρωτώ τον αν έσχει efes, ναιλαλεί μου ναι τζαι φέρνει μου 2. Η τιμή τους ηταν τιμή ταβέρνας αλλά άτες τέλοσπαντων…

Μα τι σκηνικόν εν τούτο διερωτούμαι. Ούλλον αντιφάσεις τζαι αντιθέσεις, σε ένα τόπο που πιαστήκαμε νάκκον αθκιάβαστοι. Τι εν τούτος ο Κορματζίτης, αλλά ναι πράγματι εν μαρωνήτικο χωρκό που επαρέμεινεν ανέγγεικτο μες την εισβολή τζαι μετά. Αριθμεί 120 μόνιμους κατοίκους που ομιλούν την κυπριακή μαρωνήτική αραβική γλώσσα, μοναδική στο είδος της που μιλιέται κατ’αποκλειστικότηταν στον Κορματζίτη που τις αρχές του 8ο αιώνα!  Η επικρατούσα γλώσσα τωρά στο χωρκόν όπως φαίνεται εν τα ελληνοκυπριακά αλλά άτε, που την ιδιάζουσαν μαρωνίτικη αραβικήν στην ελληνοκυπριακήν τζαι στην τουρκοκυπριακήν που κάμνει την εμφάνιση της κάπου κάπου,εύκολα κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει δυσχέρειες στην μετάφραση. Σε τούντον πλουραλισμόν των γλωσσών έρκεται να προστεθεί τζαι η αγγλική σε ρόλο μεσολαβητή τζαι διαμεσολαβητή. ‘Ετσι για να μεν ξεχνιούμαστεν…

Το οδοιπορικό εν τω μεταξύ συνεχίζεται προς ανεύρεσην θαλάσσης..  Οδεύουμεν προς το cape ειδάλλως ακρωτήρι του Κορματζίτη. Το έδαφος βραχώδες τζαι τραχύ, πλησιάζουμεν προς θάλασσα. Στον δρόμον μας ένα σπίτι εν είδη παράγκα μόνον του κυριολεκτικά σαν την καλαμιά στον κάμπο. Σταματούμεν να ρωτήσουμεν που εν η ακρα του ακρωτηρκού τζαι αν ο δρόμος που ακολουθούμεν φκάλλει μας τελοσπάντων τζιαμέ. Που το σπίτι φκαίννει ένας αγροίκος με μιαν απορία ζωγραφισμένην στα μάτθκια συνδιασμένη με μια χαζομάρα να  την πω αχαπαροσύνη. Εστάθηκεν αδύνατον να συνεννοηθούμεν. Στο τέλος είπε χρησιμοποιώντας κάτι σπαστά αγγλικά να συνεχίσουμεν τζαι εννα έβρουμεν ωραία θάλασσα, ταβέρνες κτλπ. ΟΚ λαλούμεν τζαι συνεχίζουμεν γι άλλα περίπου 100 μέτρα οπότε τζαι σταματά ο δρόμος. Ο αγροίκος ελάλεν ότι ναναι όπως φαίνεται..  Μετά? Μετά θάλασσα. Ώσπου πάει το μάτι σου. Βέβαια τζαι τούτο σχετικόν γιατί η υγρασία εδυσχαίρενεν το έργο του να απολαύσεις το υπερπέραν. Στους βράχους όξω που την παραλία σωρία σκουπιδιών και απορρυμάτων.. Μίνι σκουπιδότοπος στην μούττη του ακρωτιρκού. Αίσχος. Το σκουπίδι δεσπόζει σε όλο το μήκος των ακτων του κορματζίτη, σε τζείνες που τουλάχιστον είδαμε.  Παλιά στρώματα, χρησιμοποιημένα προφυλακτικά, ττενεκκουθκια που μπύρες τζαι λογής λογής παλιοπράματα που κάποιους που εφείαν τζαι αφήκαν τα τζιαμε.. Ήρτε μου εικόνα του πεδιαίου του ποταμού που πριν γινεί γραμμικόν πάρκον ενδεδειγμένον για φιλήσυχους πολίτες ηταν  σκουπιδότοπος που ο καθείς έσειρνε τα λερωμένα του, δίπλα κάποιος εκαμνε το ποστάνι του ενώ άλλοι εστείνναν playground για τα μωρά τους. Το σκουπίδιν κανένας εν εσυγκινήτουν να το συνάξει, αφού εν ηταν τζείνος που το έσειρεν.. τα μωρά του μπορεί να παίζαν δίπλα αλλά who cares, εν πολλά πιο σημαντικόν να μεν συνάξεις τα σκουπίθκια του άλλου όποιον τζαι να εν το κόστος…           

 Για να μεν τα πολυλογώ, αφού είβραμε έναν beach bar, ειδάλλως μπιτσομπαρον εις την ελληνικήν, εν ονόματι κορώνα (μεξικάνικη μπύρα) αράξαμεν στην θάλασσα για να βουττήσουμεν αμέσως μετά. Στην προσπάθεια μου να ανιχνεύσω την τουαλέτταν εσυναντήθηκα με τους ψήστες του bar. Είπαμεν τα λλίον ηταν φιλικοί. Περί ψαριού ο πρώτος λόγος και τα σχετικά για να με ρωτήσει εν τέλει πόθεν είμαι. Που λευκωσία λαλώ του. Ππού λαλει μα τζαι τι γιρευκεις γιε μου δαμε ρωτά με. Ε ειπαμεν να επισκεφτούμεν το χωρίο σας να το δούμεν πως ένει.. διακοπές.. α μάλιστα λαλεί. Εφαίνετουν του τόσον παράξενον. Λές τζαι ήρτα που το Μεξικό με το πλοίον ασπούμεν.. που την λευκωσίαν υπενθυμίζω ενει τζαι εννενει 45 λεπτα με το αυτοκίνητο.. τι πραμα ρε παιδι μου να είμαστε τόσο κοντά μα τζαι πάλε τόσο μακριά …

Το επόμενον επεισόδιον εξελίσσεται την νύκτα που αφού είβραμεν έναν τόπο στο δάσος τζαι εκατασκηνώσαμεν  εμετέβημεν στο Κορματζίτη. Εξέχασα να πώ ότι επαντρέφκετουν ένα ανδρόγυνοτζαι το χωρκόν εβρίσκετουν σε γλέντι επι μιαν ολόκληρην εφτομάδα. Το Σάββατο που επίαμεν εμείς το μυστήριον εκορυφώνετουν. Ε ατε εννα μεν παμεν να δούμεν εινάμπου γίνεται. Κοντέφκουμεν τζαι οι μουσικές ακούουνται πιο έντονες, ο τραουδιστής με χοντρή φωνή τζαι με μπόλικο delay προχωρά σε περιγραφές περι τις προέλευσης του κάθε κομμαθκιού τόσον στα ελληνικά όσο τζαι στα αγγλικά. Ηταν καθαρό ότι ο γάμος ηταν ανοικτός στο κοινό, ο καθείς εμπορούσεν να δώσει τα συγχαρητήρια του στο ζευγάρι , να κάτσει να φάει τζαι να πιεί. Καθούμαστεν σε ένα τραπέζι τζαι θωρούμεν γυρώ γυρώ τζαι άξαφνα σταματά η μουσική. Ο τραουδιστής αναγγέλλει μετα βοών τζαι τυμπάνων ότι σε λίγο το ζευγάρι θα παρευρεθεί στην σκηνή για να χορέψει..  Κάμνουν την εμφάνιση τους περιστοιχισμένοι που εορτάζοντες τζαι η μουσική επανέρχεται σε ελαφρολαϊκούς πάντα ρυθμούς. Είσχεν κόσμον που όταν αντιλαμβάνετουν την παρουσία του ζευγαριού εσηκώνετουν που το τραπέζιν επλησίαζεν τζαι ενώπιον του γαμπρού τζαι της νύφης έσειρνεν μιαν πενιάν αρκετήν για να τους δεί το ζευγάριν, τζαι τότες αποχωρούσεν. Ηταν σε στιλ ευχής..  Ακολουθεί ο χωρός του πλουμίσματος. Από τον τραγουδιστην πληροφορούμαστεν περί της φύσης του παραδοσιακού εθίμου τζαι ότι εσχει χρόνια που έκαταργήθηκεν/απαγορεύτηκεν, πόψε όμως έχουμεν την χαρά να τον απολαύσουμε… Πλησιάζουμεν να δούμε το ζευγάρι που χορεύκει.. το συγγενολόϊ της νύφης τζαι του γαμπρού περνούν χαρτονομίσματα που δίνει ο κόσμος μέσα που ένα σχοινί  τζαι τα φορούν κολιέ αρχικά στην νύφη τζαι ακολούθως στον γαμπρό. Ο παπάς της νύφης- συμπέρασμαν που έφκαλα ένεκα της ομοιότητας του με την νύφη-  εν ο εκλεκτός που φοράει τα πλουμίσματα στο ανδρόγυνο. Κατεβάζει το ουίσκι σαν να τζαι εν νερό. Εν χαρούμενος τζαι συγκινείται κάθε λλίον ενώ που τζαι πού ζητά που παρέες του να του ξαναγεμίσουν το ποτήρι…  Στα πολλά βρίσκουμεν μιαν γνωστή τζαι πιάννουμεν κουβέντα. Λαλεί μας ότι το γλέντι πάει μιαν βδομάδα τωρά, ο γαμπρός εν εγγλέζος η νύφη κορματζίτισσα, ζουν Λονδίνο τζαι έχουν μιαν μεγάλην επιχείρηση που διανέμει κοτόπουλα στην Ευρώπη..  Καλάν λαλει μας στο τέλος η όμορφη μας γνωστή γεμάτη απορία εσείς πως τζαι είρτεται δαπάνω δα.. Είπαμεν πάλε την ιστορία μας τζαι σιγά σιγά αποχωρήσαμεν. Ποτζεί ποδά όμως πάλε επροέκυψεν το θέμαν απόσταση, χρόνος χώρος. Σε τούντην περίπτωσην η όμορφη γνωστή διαμένει Λευκωσίαν, κατάγόμενη απο Κορματζίτη. Έσχει επομένως επίγνωσην της απόστασης μεταξύ των χώρων, πως τζαι απορεί για την παρουσία μας???.                                                                                 Σύγχυσης τζαι περίσκεψης στο τελευταίο χειροκρότημα…

Το ταξίδιν φτάνει αισίως στο τέλος του με τον ερχομόν μας στην Λευκωσίαν. Την επομένη μέρα κατεβαίνω κάτω στο περίπτερο του κυρίου Ιωσήφη τζαι όπως εμιλούσαμεν αναφέρνω ότι επεσκεφθήκαμεν τον Κορματζίτη. Εν το χωρκό μου ρε ξέρω τα καλά τα μέρη λαλεί μου. Είνταλως τζαι επείεται??? Ηθέλαμεν να δούμεν το ακρωτήρι τζαι εξεκινήσαμεν. Έτσι απλά λαλώ του.. Α μάλιστα ..ξέρεις το πώς αμαν είσαι πας στην μούττην του ακρωτιρκού  δεξιά σου στο βάθος βλέπεις τον Απόστολον Ανδρέα ενώ αριστερά σου αμαν γυρίσεις βλέπεις τον Ακάμα???  Μά σοβαρά κύριε Ιωσήφη α ? μα πρέπει να πετύχεις μέραν χωρίς υγρασία. Τότες εννα το δείς. Κοίταξε να δείς πράμαν κύριε Ιωσήφη …τόσον κοντά μα τζαι πάλε τόσον μακριά…            

   

   Aneipwtos