………..

December 18, 2013

Τι εν τζείνο που σε σπρώχνει να γράψεις μα τζαι ταυτόχρονα απωθεί σε που το ίδιον το εγχείρημαν? Μάλλον μια κάποιου τύπου ανησυχία υπόκωφη, βαθκιά ριζωμένη μες τα έγκατα της ψυσχής σου.  Εκφράζεσαι με  τρόπον ακοινώνητο όταν γράφεις παρά να μιλάς. Κοινωνικοποιήσε με τις λέξεις παρά με τα πρόσωπα. Τζείνα έχουν πολλά να πούν τζαι άλλα τόσα να νιώσουν αρκεί να τους εξομολογηθείς τι σκέφτεσαι… έχουν ώρα τζαι διάθεσην να με ακούσουν άραγε.. δαμέ συμβαίνουν τόσα τζαι τόσα, διαταράσσουνται σκέψεις τζαι καταρρέουν συνειδήσεις… παιθκιά πεθανήσκουν που το κρύο την ίδια ώρα που άλλοι βράζουν μες τες βίλλες των εκατομμυρίων .. είσαι σίγουρος ότι θέλεις να ανοιχτείς οξά εννα αποτραβηχτείς?

Λέξεις…. Οι λέξεις και τα πράγματα που αντανακλούν θεάματα. Με κάποιον τρόπον βρίσκουμεν τα. Διαντιδρούμε τζαι αντιμαχούμαστεν… εκφράζομαι… Αφήννουμε να φίω που κοντά τους. Εν με εγκαταλείπουν απλά αφήννουμε να φύω μόνον όμως για λλίον… Ξέρουν τζαι τζείνες τζαι γώ ότι εννα επιστρέψω, ότι εννα συναντηθούμεν σε μιαν παράσταση χωρίς προηγούμενο…. στο terrain μιας πραγματικότητας που με θέλει σιωπηλό, μονότονο  έτοιμο να εμπεδώσω την ομοιομορφία  ως κανονικότητα…

Οι λέξεις αλλάζουν τα πράγματα αρκεί να έσχεις τα αφτιά να τες ακούσεις. Να τες αποσυνδέσεις που τα πλαίσια που τες έχουν δέσμιες, που κάμνουν κάποιον να δυσφορεί στο άκουσμαν τους, που στον νού του δημιουργούν συνηρμούς άσκοπους, κουραστικούς τζαι αχρείαστους-fnorts-…

… να τους δώκεις χρώμα μοναδικό τζαι ανεπανάληπτο, έτσι που να καταλάβουν τζαι οι ίδιες ότι δεν είναι μόνες τζαι ότι μαζί μπορείτε να αλλάξετε πολλά…

 

Aneipwtos