Λόγος κοφτερός που δεν χαρίζεται………

March 6, 2015

Επιβλητική παρουσία με ύφος αυστηρό. Περπάτημαν αργό τζαι βαρύ εκτόπισμα βαρελίσιο, με αέρα ανθρώπου λεπτού, κινήσεις σπιρτάτες απόφθεγμα μιας σκέψης που όλο κινείται, αναζητά ανακαλύπτει τζαι ισοπεδώνει, μαανουβράπει τζαι επιτίθεται.. εν φοάται να εκτεθεί να παρεξηγηθεί τζαι τα σχετικά.. Δεν περιχαρακώννεται πίσω που την θέση του ως πανεπιστημιακός τζαι άρα προσχηματικός, τυπικός, αφ, υψηλού σκεπτόμενος.. Εν χαρίζεται δράμυ σε τζείνα που λαλεί, φαρμάτζι τζαι ορμή ο λόγος του, ωμές αλήθκειες που ζούν τζαι βασιλεύκουν.

Οι διαλέξεις του εκινήσαν μου το ενδιαφέρον. Ηταν η πρώτη μου φορά ως φοιτητής που εκατάλαβα οτι εβρίσκομαι σε σχολή πολιτικών επιστημών. Εκέρδιζεν την εκτίμηση του ακροατηρίου του με το να εν τζείνος που ηταν. τίποτε παραπάνω τίποτε λλιόττερον. Εν εζήταν την εύνοια την συμφωνία τζαι ομωφωνία της ομήγυρης, κάθε άλλο.. έτοιμος να αναμετρηθεί στα ίσια να διαφωνήσει τζαι να λογομαχήσει, παρορμητικός οπως ηταν εγίνετουν σε φάσεις αθηρόστωμος. Δεν ηταν που κακία, μάλλον που τον ζήλο του σε κάτι που ηταν τόσο προσηλωμένος. Οι ιδέες του βαθκιά ριζωμένες απότοκα μιας πορείας αγώνα που ποτέ δεν σταματάει. Συνεπής σε τζείνα που υποστήριζε, σφοδρός πολέμιος μιάς  light weight κοινωνιολογίας, τζείνης που σταθμίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά με όρους βιολόγικής προέλευσης τζαι ελεύθερης αγοράς…

Αγαπώ τους δασκάλους μας τζείνους που μας μαθαίνουν την αλφαβήτα της ζωής τζαι εν κρύφκουνται πίσω που τα βολεμένα έδρανα τους.. Ο τόνος της φωνής του βαρύς προερχόμενος που βαθκιά μες την ψυσχή του, η παραμικρή τσιμουδιά εντός αιθούσης εμεταφράζετουν σε ασέβεια τζαι σε εμπόδιο στο να κυλήσει με ροή η σκέψη του. Με μια μαθκιά έβαλλε τέλος στις αναμενόμενες παρατηρήσεις συνετισμού που κάμνει ο δασκάλος στους άτακτους μαθητές…

Την αύξουσα ταχύτητα του λόγου του διαδέχονταν στιγμές σιωπής. Ναι τούτο θε να το θυμούμαι πάντα.. Σιωπές γεμάτες νόημα που σου δίνανε ώρα να σκεφτείς τι προηγουμένως ελέχθην… Τροφή για σκέψην ο αντίλαλος του, ακόμη με ακολουθεί..

Εδίδασκεν επι σειρά ετών το μάθημα Ελίτ και κοινωνία. Μάθημα που εσυγκράτησα καλά μες το μνημονικόν. Ανορθόδοξα μονοπάθκια της πολιτικής θεωρίας απο αυτά που πολλοί ξέχασαν ή θέλουν να ξεχάσουν.. Η επικαιρότητα της σκέψης του επείγουσα όσο ποτέ. Τόσο επείγουσα που παραμένει ανέγκικτη..

Κάποια χρόνια μετά, αφότου αποφοίτησα, αποφάσισα να πάω να παρακολουθήσω ξανά το μάθημα Ελίτ και Κοινωνία.. Κάθισε στην έδρα έχοντας απέναντι του το κοινό. Με βλέμμα σπιρτάτο χαιρετά τους παρευρισκομένους και με καρφώνει… Εσύ αν δεν κανω λάθος έχεις παρακολουθήσει το μάθημα παιδι μου ε? Ναι του απαντώ το έχω παρακολουθήσει. Ε πως και είσαι εδώ πάλι? Επειδή θέλω να το ξαναπαρακολουθήσω.. “Τιμή μου” με μια κοφτή κουβέντα και ματιά. Κάπως έτσι συνεννοηθήκαμε..

Τιμή δική μου που είχα την ευκαιρία να σε ακούσω δάσκαλε..

Καλό ταξίδι στον Σταύρο Κωνσταντακόπουλο!!

Aneipwtos

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: